hermanhc

I will not stand by and watch my people die.. Please use your liberty to promote ours..DAW AUNG SAN SUU KYI.Burma Campaign Group.The Lady And The Junta

Roger wint Australian Open

Sweet sixteen voor Roger Federer, die zijn 16de Grand Slamtitel behaalt. Een moedige Andy Murray kon eigenlijk enkel de wet van de sterkste ondergaan. Ter illustratie: bij 4-3 in de 2de set had Federer aan exact 6 slagen genoeg om zijn opslagspel binnen te halen: 4 goede eerste opslagen, waarvan 2 aces en 2 goed genoeg om af te werken op de return van Murray. Veel economischer kan een love game niet zijn.
Enkel in de 3de set werd het echt spannend: eerst, omdat Murray dan toch een 5-2 voorsprong kon uitbouwen, en vervolgens toen Federer terugkwam tot 5-5 en de beide heren onverstoord richting tiebreak trokken. Dat werd een echte thriller: liefst 5 setpunten voor Murray en 3 (set- en) wedstrijdpunten voor Federer. Het 3de was het goede: 6-3, 6-4, 7-6 (13-11).
Volgens Mats Wilander, voormalige tenniscrack, heeft Federer misschien wel een goede kans voor een echte Grand Slam (de 4 GS-tornooien winnen in één seizoen): als Nadal zijn oude niveau niet terugvindt, is Roland Garros al zo goed als binnen, Wimbledon ís Federers tornooi en dan rest er enkel nog de US Open. Oké, Mats, dat kan, al moet er natuurlijk nog wel een klad water naar de zee voor het zover is. Mocht het evenwel lukken dan komt de champ op maar liefst 19 Grand Slamzeges. Onwerkelijk toch. Als ...         

Serena wint Australian Open

Getver! Niet minder dan vier Belgische dames in de eindronde van een Grand Slam en niet één die het tornooi kan winnen! Tss.
Niettemin, goed gespeeld van Justine. Misschien dacht ze wel: It ain't over till the fat lady sings, maar helaas voor haar: she did. Serena was dus beter, let's be fair, en voor de verandering ook heel complimenteus richting JuJu. 't Is wel eens anders geweest.
De toekomst ziet er, ondanks de nederlaag, alles behalve slecht uit. Benieuwd wat Roland Garros en Wimbledon zullen brengen ...

De slimste mens ter wereld

Voor de niet-kenners: dat is een uitermate populaire quiz op één die nu acht jaar loopt en vandaag weer zijn beslag kreeg, editie 2010, in een bij zulke gelegenheden obligaat spannende finale.
And the winner is ... Linda De Win (what's in a name?), vrt-journaliste en presentatrice van "Villa politica", het live-vragenuurtje uit het parlement, en in de weken vóór de finale met stip de minst populaire kandidate in menige Vlaamse huiskamer. Wat zeg ik, op de digitale snelweg sproten regelrechte haatgroepen uit de dito grond, in een mate dat welmenende burgers er gechoqueerd van wegtrokken: hoe kan een stom spelletje nu tot zulke buitensporige reacties leiden?
Allow me to explain. Nee, ik ga niet mee in de politiek correcte hypothese van sommigen als zou het Vlaamse publiek niet overweg kunnen met een competitief ingestelde vrouw die ook echt wil winnen. Van mannen accepteert men dat competitieve, van een vrouw niet, zo luidt het dan. Klinkt leuk naar Linda'tje toe, maar het is bullshit. In de voorbije zeven edities zijn er andere vrouwen geweest die, heel strijdvaardig, wilden winnen en dat ook met vlag en wimpel deden. Geen sprake van antipathische reacties, au contraire, iedereen (de mannen op kop) was dol op deze 'slimste' dames.
Maar als je Linda'tje bezig ziet in "Villa politica", waarin zij voortdurend op een bijzonder tendentieuze wijze politici op de rooster legt, telkens op zoek naar een smeuïge uitspraak, waarrond dan een nog smeuïger verhaal kan worden geconstrueerd, dan heb je wel ongeveer een idee. Idem dito als je weet dat Linda'tje er haar hand niet voor omdraait om in vrolijke columns epitheta als kutwijf toe te kennen aan verkozenes des volks waarover zij graag een o zo onschuldig stukje pleegt, voorwendend dat het natuurlijk niet haar mening is maar dat de mensen dat vinden. Terwijl het tekstje in kwestie stijf staat van subtiele hatelijkheden en andere onderhuidse slagen en verwondingen. De toon, Linda, de toon. Men wordt voor minder uitgespuwd.
Overigens, De Win(ner) of niet, volgens mij is de dame op het plaatje véél slimmer. Dat is Alexandra Kosteniuk, en zij is wereldkampioene schaken. En laat dat nu mijn favoriete sport zijn! Who wants you anyway, Linda?

             

De bollebozen - 1

Tijd voor een lepeltje wetenschap! En dat doen we maar meteen middels een nieuwe rubriek: De bollebozen. Nu, wat leren die slimmerds ons vandaag?

Iets over stamcellen en zo, of liever, dat het ook zonder kan. De bollebozen van vandaag zijn er namelijk in geslaagd om van huidcellen in één keer neuronen te maken, oftewel hersencellen (plaatje: 'pratende' neuronen). Dat is nogal wat, want daarmee is het stamceltussenstadium overbodig. Stamcellen zijn nog niet of weinig gespecialiseerd: je kunt er nog alle kanten mee op, bv. om nieuwe huidcellen, bloedcellen, levercellen en ga zo maar door te produceren, en er hoeft wel geen tekeningetje bij om aan te geven hoe rijkelijk de medische mogelijkheden van stamceltherapie kunnen zijn.

Maar kennelijk kan het (soms) ook zonder stamcellen. De normale procedure was: je vormt huidcellen om tot stamcellen (dat kon al) en die laat je vervolgens uitgroeien tot hersencellen. Nu blijkt dat huidcellen ook rechtstreeks kunnen worden omgevormd tot huidcellen. Belangwekkend, want het ommetje via stamcellen bracht ook een groter risico op tumoren te weeg. Dat zou men nu dus vermijden.

Toch een kanttekening. Dat men van huidcellen hersencellen kan maken, impliceert nog niet dat u straks een slimme huid hebt, of varianten kunt proberen van "Dat weet" (de huid van) "mijn kleine teen ook!" Je kunt niet alles hebben... 

Que? - 21

Om nog even door te bomen op het vorige: je houdt het niet voor mogelijk hoe sommige schrijfgrage 'lezers' reageren op de overwinning van Henin/de nederlaag van Wickmayer. Ter illustratie Het Laatste Nieuws online, waar dit artikel gevolgd werd door 116 bepaald uiteenlopende reacties. Dat men de eigen favoriete ophemelt dat het eigenlijk niet mooi meer is, tot daar aan toe, maar hoe men zich te buiten gaat aan lelijkheden allerhande richting de niet zo geliefde tegenpartij tart alle beschaafde verbeelding. De eerste prijs in deze laatste categorie komt ontegenzeglijk toe aan de klojo die het uitermate onsportief vond van Wickmayer om weerwerk te bieden: dat kon namelijk alleen bedoeld zijn om Henin zo af te matten dat ze in de volgende ronde zou verliezen van Petrova. Kortom, als alle speelsters nu eens zo sportief zouden willen zijn om simpelweg en zonder dralen te verliezen van wie 'toch' beter is, dan kunnen de tornooien meteen flink worden ingekort.

Gelukkig gaven een aantal positief ingestelde participanten de gefrustreerde lelijkerds lik op stuk: we zouden beter gewoon trots zijn op al onze tennisheldinnen en genieten van de Belgische weelde zo lang ze duurt. Voor je't weet is het weer voorbij en hebben we niemand meer in de top 100 ...

Clash of the Ladies

Voor een pak tennislovers stond het zowat in de sterren geschreven dat er een nieuwe clash KiKi JuJu zat aan te komen, en wel in de kwartfinales van de Aussie Open. Niet dus, want Vlaamse trots Kim kreeg een pandoering van jewelste van Nadia Petrova. Zo kon JuJu de verwachte clash ontlopen, al mocht ze op de weg ernaartoe wel even de andere Belgische meisjes uit het tornooi kegelen. Ze zaten immers met z'n vieren in dezelfde tabelhelft.
Maar een clash kwam er toch, zij het een ronde eerder en met opkomend talent Yanina, die nog niet eerder tegen haar voormalig idool JuJu had mogen aantreden. En het was genieten, want beide dames gingen er voor en speelden bijwijlen hoogstaand tennis. Uiteindelijk gaven de klasse en de ervaring van JuJu de doorslag: 7-6 (7-3), 1-6, 6-3. Of ze nu ook meteen de Aussie Open gaat winnen, is nog wat anders: wellicht zijn de voortdurende slijtageslagen er nu nog wat te veel aan. Maar we hebben zeker nog wat te goed van JuJu et les autres ...

Helaas(heid der dingen)

Helaas, die dingen! De Vlaamse film De helaasheid der dingen, van cineast Felix van Groeningen en naar het gelijknamige boek van Dimitri Verhulst, heeft de shortlist voor de Oscar voor de beste niet-Engelstalige film niet gehaald. Tja, zijn wij daar rouwig om? Geen idee. Ik heb 'm nog niet gezin, zelfs de roman niet gelezen. Voor zover ik weet is het weer een behoorlijk naturalistische blik op een behoorlijk proletarisch boerengatvolkje, dat typisch heet te zijn voor een stuk Vlaanderen van (een recent) eertijds. Wij wentelen ons toch zo graag in onze  laagste socialemodderlagen, het moet vooral niet te beschaafd worden. Helaas, dus, het zal weer geen Oscar opleveren. Misschien toch nog niet laag genoeg?    

Kate McGarrigle (1946-2010)

Vandaag in de krant: het overlijden van Kate (van Kate and Anna) McGarrigle, één helft van het Canadese folkduo dat 'onopvallend wereldwijd bekend' was. Ik ken ze van slechts enkele songs, maar die konden mij wel bekoren. Het bekendst is ongetwijfeld Complainte pour Ste-Catherine.

Kate is 63 geworden, ze stierf aan de gevolgen van kanker. Een gemene ziekte, zoals ik vorig jaar in familiekring heb moeten ervaren ...   

Warm en koud

Hoe zit het nu met dat klimaat? Wie het alleszins warm krijgt, is de slimmerik die een toch wel weinig betrouwbaar ideetje van een wat obscuur wetenschapper koudweg binnensmokkelt in het IPPC-discours en intussen mag/moet constateren dat het zaakje niet helemaal klopt. De suggestie was dat een heleboel gletsjers in de Himalaya tegen 2035 zouden zijn weggesmolten, maar zo'n rotvaart is toch wel te veel van het opwarmende. Uiteraard is het voor het IPCC en de hele kloot believers die daar omheen draait geen goede zaak: na de farce met de Britse wetenschappers en een blundertje omtrent buitensporige rijzende zeeniveaus gaan ze in luttele weken nog maar eens met de billen bloot. Gelukkig nog dat het klimaat opwarmt, want met blote billen in de kou is ook maar niks.
Confused? You won't be after you've read more here.      

Nice tan

Aha, dit is dus onze anders gekleurde medemens!

De kus - 34

We zetten onze reeks n.a.v. De kus van Robert Doisneau vandaag voort met een kuswerk van Jef Lambeaux, de Belgische beeldhouwer die ook tekende voor de beroemde Brabofontein op de Antwerpse Grote Markt. Zijn artistieke smakkerd heet niet toevallig De kus, al lijkt mij die eerder in de maak dan al gepleegd, maar dat beloftezwangere moment heeft natuurlijk zijn eigen verrukkelijke charme!

Meer van Lambeaux, en allereerst zijn grootste realisatie, De menselijke driften, kunt u hier bewonderen. Ik zou zo zeggen:

Enjoy!

Zonsverbijstering

Kijk, de krant De Standaard zou zowat het beste zijn wat de Vlaamse krantenwereld te bieden heeft. Zou, want vandaag lees ik deze ongein:

"Een ringvormige zonsverduistering ... heeft vrijdagochtend het centrum en het oosten van Afrika in duisternis en kou ondergedompeld."

Duisternis en kou? Ja, het wordt wat donkerder, zegt de kritische lezer die het al een keer heeft meegemaakt en bovendien beseft dat "ringvormig" betekent dat het niet om een volledige zonsverduistering gaat. En ja, de temperatuur kan zakken, zoals dat vandaag op de Malediven het geval bleek, m.b. van 30 naar 26 graden, maar heel erg fris kun je dat bezwaarlijk noemen.

Ik noem dat ongein, omdat ik het kwalijk vind dat een zogenaamde kwaliteitskrant zulke domme dingen schrijft, omdat ze toevallig wat smeuïger klinken dan the real thing. Call me old-fashioned, maar ik blijf de voorkeur geven aan feitelijkheden en correcte informatie. Aan dat sensatiezuchterig bijkleuren van de werkelijkheid kan niemand een boodschap hebben.

The Right Woman

Voormalig running mate van Republikeins presidentskandidaat John McCain en dito gouverneur van Alaska Sarah Palin wordt politiek commentator en presentatrice bij het (oer)conservatieve Fox News, een nieuwszender die zichzelf graag verkoopt als Fair & Balanced maar allerminst kan worden verdacht van te weinig rechtsigheid of het missen van welke kans ook om tendentieus te berichten over al wie en/of wat niet zo rechts-Republikeins is georiënteerd. Vanzelfsprekend konden zij een rechts vrouwtje als Palin best gebruiken, om conservatief Amerika te verblijden met haar 'political insight', al menen min of meer neutrale waarnemers redelijk unisono dat ze net dát niet bepaald heeft geëtaleerd in de verkiezingscampagne van 2008. Of de zoveelste carrièrewending van het rechtse wicht haar weg naar de Republikeinse nominatie voor de presidentsverkiezingen van 2012 moet plaveien, is niet zeker: de enen zeggen dat ze daarmee haar kansen definitief begraaft, de anderen zien het als goede reclame in de aanloop náár. Overigens ben ik van mening dat de eerste vrouwelijke president maar beter wat meer kwaliteiten kan hebben dan Sarah'tje, kwestie van het verschijnsel 'vrouw' niet nodeloos te hypothekeren: the right woman is not likely to be the right woman. 

Uiteraard is the woman op het plaatje boven al evenmin the right woman. Dat is Kiran Chetry, die een tijd geleden van Fox News naar CNN overstapte. The right right woman, d.i. die van wie we hierboven al vonden dat ze niet the right woman was, ziet u hiernaast, at the right side.   

Frisjes de laatste tijd

Het mag dan al "zelfs in anders zonzeker Florida bitter koud" zijn (met temperaturen tot 1,6 graden, imagine), hiero is het jaarbegin ook niet al te hart-en-andere-lichamelijke-onderdelen-verwarmend geweest. Zo luidt de officiële kwalificatie van het KMI voor de 1ste decade (wat, niet zoals in het Engels, staat voor 10 dagen) van het (volgens  velen) 1ste jaar van het 2de decennium (wat in het Engels dan weer decade heet) van de 21ste eeuw: "zeer abnormaal" koud. Dat is 1 op 10, ofte goed voor slechts één keer in 10 jaar (voor gewoon "abnormaal" geldt 1 op 6). Het was gemiddeld maar liefst 6 graden kouder dan normaal, een mens klappert voor minder tand ...
Maar, moge deze onmiskenbare waarheid desondanks toch tot hartverwarmende sentimenten strekken: na koude komt warmte. Ik ben alleen kwijt welke diepzinnigaard deze wijsheid heeft bedacht, je kunt niet alles weten.

Ashley Greene

We duiken niet flitsend snel in de badpakkenmode, en strikt genomen doen we dat nu ook niet, maar als het wat kunstiger wordt, staan we graag aan te schuiven.

Het picturaal genoegen wordt deze keer verschaft door Twilight-ster Ashley Greene, die op pure edoch smaakvolle wijze staat, zit en ligt te schitteren.

Wie naar meer snakt, vindt hier ongetwiijfeld zijn esthetisch gevormde gading.

Doen, 't zijn mooie plaatjes!   

Busje komt zo

Ik dacht nog,
ik laat de auto lekker thuis
en neem de bus wel.

Maar heel misschien
ben ik sneller
te voet.

Whatever.

D'r gaat toch
niks boven
een potje
winterpret      

Three of a kind

First things first. Afgelopen nacht won Yanina Wickmayer het WTA-tornooi van Auckland in Nieuw-Zeeland. In de finale nam ze knap de maat van het eerste reekshoofd, de Italiaanse Flavia Pennetta (WTA 12), in 2 sets: 6-3, 6-2. Een opsteker ("Deze week zal voor de rest van mijn leven in mijn hart en ziel blijven.") na de van de pot gerukte schorsingperikelen vanwege het heiliger-dan-heilige Vlaamse Doping Tribunaal annex WADA. Alsof de terugkeer van KiKi en JuJu nog geen weelde genoeg was, met Yanina hebben we er nog een toppertje bij. Whoopee! 

Die twee anderen maakten er een spetterende en bijzonder spannende finale van in het WTA-tornooi van Brisbane. KiKi leek eerst wel af te stevenen op een overtuigende winst, maar ging halfweg set 2 wat twijelen en zo'n kans moet je bijtertje JuJu niet geven. Toen die dan de eindwinst binnen bereik had, sloeg KiKi in twee keer weer terug en nam in de resulterende tiebreak een straat voorsprong, maar JuJu gaf niet af en maakte opnieuw gelijk, zij het middels een matchbal van KiKi die misschien wel ten onrechte uit werd gegeven. So what, vond KiKi en maakte het een paar tellen later toch uit: 6-3, 4-6, 6-6 (8-6).

Ene Sven Groeneveld, coach van het bloedmooie poppetje Ana Ivanovic, wist een paar dagen geleden ontnuchterend te melden dat er bij de dames, alle comebacks ten spijt, niet moest worden gerekend op een Belgische hegemonie dit seizoen. Luttele uren later werd pupil Ana door JuJu simpelweg van het terrein geblazen. Nee, ze zullen ook wel eens klop krijgen, onze ladies, maar wellicht ook weer niet zo vaak. Tegen die twee (ik laat Yanina nog even buiten beschouwing) helpt dubbelplooien namelijk niet altijd: dat kunnen ze namelijk beter. Lovely!    

No salt today ...

We worden hoe langer hoe Europeser. Toeval of niet, maar zowel in Nederland als in België (i.c. het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, maar ook her en der in de rest van België) geraakt tegen dinsdag het strooizout op. Klimaatopwarming, zei u? Tja, zelfs bij deze sneeuwbleke daagjes blijkt die desondanks nog altijd aan de gang. Daar krijgen we het dan toch weer warm van ...

De kus - 33

Min of meer toevallig ontdek ik een zoenplaatje van een eigentijds kunstenaar dat en die ik kennelijk al die tijd over het hoofd heb gezien. Kan natuurlijk, je kunt niet alles weten of gezien hebben, en bovendien is het heel recent werk. Uiteraard deed ik een enthousiast eurekaatje toen ik begreep dat ook dit toonbeeld van lippendienst alweer perfect paste in de reeks n.a.v. De kus van Robert Doisneau! Vandaar mijn en derhalve uw welwillende aandacht voor de weliswaar titelloze maar niet mis te verstane artistieke smakkerd van de Poolse kunstenaar Wilhelm Sasnal:

Mocht u interesse hebben en nog tijd vóór 10 januari, dan kunt in K21 in Düsseldorf de expositie van 's mans werk savoureren, en anders werpt u gewoon een blik hiero. In ieder geval:

Enjoy!

Burj Khalifa

Zowat overal lees je vandaag over de feestelijke opening van de hoogste wolkenkrabber ter wereld, gemeenzaam bekend als de Burj Dubai (letterlijk: toren van Dubai). Het indrukwekkend rijzige gebouw telt 168 verdiepingen en is zelfs nog 10 meter hoger dan vermoed. Met z'n 828 meter steekt hij ruim 300 meter uit boven de vorige recordhouder, de Taipei 101 in Taiwan, en is hij om en bij de 3 Eiffeltorens hoog. Waanzin, als u het mij vraagt. Al schat ik dat u dát nu net niet zal doen, zodat we 't evengoed kunnen houden op "Wereldwonder!" of zoiets.
Overigens heet deze 21ste-eeuwse toren van Babel sinds vandaag officieel Burj Khalifa, naar Sjeik Khalifa bin Zayed bin Sultan al Nahayan, president van de Verenigde Arabische Emiraten en emir van Abu Dhabi.      

Rondje Ark

De ark van Noah zou cirkelvormig geweest zijn, zodat de dieren lekker rondjes konden lopen, aldus moet blijken uit de nieuwbakken vertaling van een 3700 jaar oud en bijna vergeten Babylonisch kleitablet, dixit The Guardian ('Relic reveals Noah's ark was circular'). Leuk detail: het tablet werd halverwege de vorige eeuw gevonden door een amateur-archeoloog, die het wegens gebrek aan wetenschappelijke belangstelling voor zijn vondsten, losjes doorspeelde aan zijn zoon, die er ook al niet veel mee was, tot hij het, op een blauwe openmuseumdag onder de ogen schoof van een expert die er onmiddellijk van achterover sloeg, want: dit was het eerste tablet dat het expliciet had over de vorm van de ark!
Ach, al jaren werken vlijtige dromers en overenthousiaste fantasten zich het pleuris om ergens, bij voorkeur op de Turkse berg Ararat, een ark van Noah te postuleren, dus deze kwakkel kan er ook nog wel bij. Maar moeten serieuze kranten zoals The Guardian niet eens zoetjesaan wat ironischer-kritischer gaan rapporteren over zulke komkommertijdnieuwtjes? Of er gewoon niet meer over ratelen? Ik wacht intussen met belangstelling op het eerste schromelijk verwaarloosde en dan herontdekte tablet waarop te lezen zal staan dat niet enkel de ark maar ook Noah en zijn vrouwtje rond en gezond lagen te dobberen in de zondvloedzee.    

Vatican goes Chinese

Volgens De Morgen e.a., die het hebben van het Oostenrijkse Kathpress, staat sinds nieuwjaar de volledige bijbel in het Chinees op de website van het Vaticaan. Ik zou zeggen: overtuig uzelf en neem eens een kijkje op de China page van de digitale Heilige Stoel, maar in dat bos van Chinese karakters kan ik zelfs geen bijbels takje, laat staan de dito bomen ontdekken.

Gelukkig gebruiken de Chinezen sinds 1979 ook een simpeler, alfabetisch schrift, het Hànyǔ pīnyīn, zodat karakteronkundige stumperds zoals u (toch?) en ik hun teksten ook kunnen lezen. Of dat ten minste kunnen denken, want de uitspraak van de lettertjes wil nog al eens verschillen van wat wij gewend zijn.

Whatever. Ik wil u alleszins niet enig Chinees gebijbel onthouden (dat ik dus elders vond). Moeilijk is het niet, veeleer 'makkelijk zat', om het eens in een niet specifiek religieus register te gieten.

Het boek Chuàngshìjì begint zo:

Qǐchū shén chuàngzào tiāndì.

Daar kunt u het wel weer mee doen, voor deze keer. 

2010

De kus - 32

Na anderhalf jaar pauze vatten we onze zoektocht naar kunstig zoenwerk, n.a.v. De kus van Robert Doisneau, weer aan, al is de vorige fase zo in de nevelen verdwenen dat we riskeren een eerdere smakkerd nog eens vurig over te doen. Niet getreurd, natuurlijk, want wie zal willen ontkennen dat kissing again het hart niet licht zal bezwaren, bien au contraire. En dus komen we vandaag terecht in Apeldoorn, vóór het station, bij deze artistieke smakkerd van Jeroen Henneman:

Als deze The Kiss u ook kan boeien, dan duint u wellicht graag enig gras voor ander werk van deze kunstenaar.

Enjoy!

Nena

De Duitse zangeres Nena (49), u weet wel, van het onvolprezen "99 Luftballons", één van mijn all-time favourites, is nota bene op kerstdag oma geworden, aldus de vrt-site deredactie. Dochterlief Larissa, 19 jaar jong, werd zelf moeder, en wel middels een dochtertje, Clara Maria. Het lieve wicht woog 56 cm en was 4 kg groot, of omgekeerd. Made in Germany – hoewel, hoe kunnen wij dat nu weten? – en dat staat ergens voor, als je oma Nena is, want het is ook de titel van haar laatste plaat, die twee maanden geleden werd uitgebracht. Jammer genoeg ken ik van Nena maar twee muzikale exploten, zijnde de al genoemde luchtballonnen en "Anyplace, anywhere, anytime", een duet met Kim Wilde. Iets zegt me echter dat, naast die twee, al het andere alleen maar aardser kan zijn.